1. Kronik İnflamasyon ve Sinir İletimi
İBH’de bağırsak duvarında tekrarlayan inflamasyon (iltihaplanma), bağırsak sinir sistemini etkileyebilmektedir. Özellikle kalın bağırsağın son bölümleri olan rektosigmoid bölgedeki inflamasyon, pelvik bölgedeki sinir uçlarını doğrudan etkileyerek sinirlerin doğru çalışmamasına yol açabilir. Bu durum, dışkılama sırasında beyin-bağırsak koordinasyonunun bozulmasına neden olabilir ve hasta ıkınırken makat kaslarına gevşet yerine sıkma emri verebilir. (örneğin anismus).2. Ağrı ve Pelvik Tabanın Aşırı Kasılması
Kronik karın ve rektal ağrı, istemsiz olarak pelvik taban kaslarının aşırı aktivasyonuna (hipertonisite) neden olabilir. Bu durum, “hipertonik -gergin pelvik taban disfonksiyonu” olarak adlandırılır. İBH’de ağrının sürmesiyle birlikte bu kas gruplarında spazm gelişebilir, bu da hem dışkılama güçlüğü hem de ağrılı defekasyon (dışkılama) şikayetlerini artırır.3. Cerrahi Müdahaleler ve Anatomik Değişiklikler
İBH'nin cerrahi tedavisi sırasında yapılan proktokolektomi ve ileal poş-anal anastomoz (IPAA) gibi girişimler, pelvik taban kaslarının bütünlüğünü bozabilir. Özellikle poş operasyonu sonrası gelişebilen poşit, pelvik taban kaslarında refleks kasılmalara, dışkılama sırasında yetersiz gevşemeye yol açabilir.4. Fistüller ve Abseler
Crohn hastalığında sık görülen perianal fistüller ve abseler, ve tedavileri için geçirilen ameliyatlar pelvik taban kaslarının yapısını ve fonksiyonunu bozabilir. Ayrıca bu yapılar iyileştiklerinde çevresinde gelişen skar dokusu da elastikiyet kaybına yol açar. Bunun sonucunda hem inkontinans (gaz ve dışkı kaçırma) hem de pelvik ağrı gelişebilir.Doğru tanı yöntemi ile tedavi mümkün! İBH’lı hastalarda bu pelvik taban sorunları görülebiliyor- Zorlanarak dışkılama (aşırı ıkınma, ağrılı ıkınma)
- Tuvalet yaptıktan sonra tam boşaltamamışlık hissi
- Gaz ya da dışkı kaçırma
- Kronik pelvik ağrı
- İdrar kaçırma veya sıkışma hissi
- Anorektal manometri: Dışkılama sırasında pelvik kasların kasılma/gevşeme paternlerini ölçer.
- Defekografi: Radyolojik yöntemle dışkılama sırasında anormal pelvik hareketleri gösterir.
- Endoanal ultrasonografi: Sfinkter yapılarının bütünlüğünü değerlendirir.
- Elektromiyografi (EMG): Pelvik taban kaslarının sinirsel iletimini ölçer.